King of Kings zondag 22 april

King of Kings zondag 22 april

Celebrate the King of Kings samen met Sharon KipsOp zondag 22 april om 19:30 uur geeft Sharon Kips - bekend van The X-Factor - een concert in de feesttent in het Loeffpark in Epe. Hiernaast speelt een lees meer:

UITNODIGING “Omzien naar elkaar”

UITNODIGING “Omzien naar elkaar”

U wordt van harte uitgenodigd voor een informatieve, interactieve en inspirerende avond op woensdag 4 april over het werk van de diaconie en het pastorale team van de Grote Kerk.Deze avond is bedoeld voor lees meer:

The Passion in Grote Kerk Epe

The Passion in Grote Kerk Epe

Eerste keer uitzending The Passion in EpeVoor de allereerste keer wordt The Passion in de Grote Kerk in Epe live uitgezonden. Op donderdag 29 maart aanstaande om 20:30 uur is iedereen van harte welkom lees meer:

  • King of Kings zondag 22 april

    King of Kings zondag 22 april

    Celebrate the King of Kings samen met Sharon KipsOp zondag 22 april om 19:30 uur geeft Sharon Kips...

  • UITNODIGING “Omzien naar elkaar”

    UITNODIGING “Omzien naar elkaar”

    U wordt van harte uitgenodigd voor een informatieve, interactieve en inspirerende avond op...

  • The Passion in Grote Kerk Epe

    The Passion in Grote Kerk Epe

    Eerste keer uitzending The Passion in EpeVoor de allereerste keer wordt The Passion in de Grote...

Pasen: I rise (Ik verrijs)

In ‘De Wereld Draait Door’ ging het nog niet zo lang geleden over Maya Angelou, een bijzondere zwarte Amerikaanse vrouw, die overleed in 2014, zesentachtig jaar oud. Zij was voor velen een inspiratie, onder meer voor mensen als Oprah Winfrey en Barack Obama. En misschien ook voor ons? Juist nu het de tijd van Pasen is. Maar laat ik eerst meer vertellen.
Maya Angelou had een traumatische jeugd. Toen ze drie was scheidden haar ouders en werd ze met haar broertje op de trein gezet naar oma. Vier jaar later moesten ze opeens bij moeder gaan wonen. Daar werd ze verkracht door haar moeders vriend. Toen ze vertelde wie dat had gedaan, werd die man kort daarna dood in een steeg gevonden. Vermoord door familieleden van haar. Dat boezemde het meisje angst in. Als iets wat zij zei, zulke gevolgen kon hebben, had haar stem kennelijk een ongelooflijke kracht. Dat was in haar kinderfantasie zo gevaarlijk, dat ze van zichzelf niet meer mocht spreken. Dat zwijgen heeft ze vijf jaar volgehouden! Ze beschreef haar jeugd later in het indrukwekkende boek ‘Ik weet waarom gekooide vogels zingen’. 
In het vervolg van haar leven groeide Angelou in een vijandige blanke wereld uit tot een buitengewone, veelzijdige zwarte vrouw. Ze ging ongebaande paden, bleek heel veelzijdig, creatief en getalenteerd en werd onder meer danseres, schrijfster en zangeres. Ze kreeg bekendheid als een bijzondere, sterke persoonlijkheid die vele tegenslagen en vooroordelen overwon en die streed tegen discriminatie en voor verdraagzaamheid, verzoening en vrede. Ze ontving vele eredoctoraten en prijzen, waaronder een presidentiële eremedaille in 2011 uit handen van president Obama. 
Een bijzonder mens dus. Maar waarom zou dit een verhaal zijn dat past bij het Paasfeest? Wat in De Wereld Draait Door niet aan bod kwam, is dat deze Maya Angelou ook een spirituele, gelovige vrouw was. Juist dát gaf haar de grote geestkracht die haar leven heeft gekenmerkt. Ze noemde liefde de enige kracht die mensen werkelijk vrijheid geeft. Dat was voor haar de liefde van God. Haar onbreekbare innerlijke kracht vond ze in het besef ‘God houdt van mij’. Daar was ze verwonderd over en diep dankbaar voor. ‘Ik leerde niet alleen dat er een God is, maar dat ik zelf een kind van God ben. Pas toen ik dat begreep, en meer dan dat, toen ik me dat echt had eigen gemaakt, in mezelf had opgenomen, toen werd ik moedig’. 
Zo vond ze vanuit de liefde van God de moed om te leven. Om zichzelf te worden. Moed waarmee ze zich durfde in te zetten voor het goede en om dingen te doen die buiten haar bereik leken. Daarover zei ze ‘Als God van me houdt, en als God alles heeft gemaakt - van blaadjes tot zeehonden en eikenbomen - wat is er dan wat ik niet kan doen?’ En hoeveel tegenslag er was in haar leven, ze heeft steeds de veerkracht gevonden om weer te verrijzen. 

Pasen is het feest van de opstanding, de verrijzenis van de Heer. We zien daarin hoe groot de kracht van Gods liefde is, door het lijden heen, een dragende kracht die leven en dood omvat. Een bron van kracht die ook heel concreet de drijvende kracht kan zijn in mensenlevens. Dat zien we in Jezus Christus. Maar we kunnen diezelfde kracht ook op allerlei manieren zien oplichten in het leven van andere mensen. Soms heel opmerkelijk, zoals bij Maya Angelou. Maar, minder opvallend misschien, net zo goed ook in de mensen in onze eigen omgeving. En ik hoop dat u of jij de moed hebt om te zeggen: ook in (jo)uw eigen leven. Kracht om op te staan. Kracht van binnenuit. Levenskracht.   
                                                                                                                     Gezegend Paasfeest, ds. Jelbert Versteeg


Maya Angelou is ook bekend geworden als dichteres. Het geheel is een stuk langer, maar hierbij enkele regels uit haar gedicht ‘Still I rise’ (‘Ik verrijs toch’), met een vertaling ernaast. Een krachtig gedicht over haar eigen leven, over het overwinnen van haat en discriminatie, maar tegelijk niets minder dan een Paasgedicht. (En op YouTube zijn wel opnames te vinden van de intense manier waarop ze haar werk voordroeg

Just like moons and like suns,
with the certainty of tides,
just like hopes springing high,
Still I'll rise. ...
You may shoot me with your words,
You may cut me with your lies
You may kill me with your hatefulness,
But just like life, I’ll rise.
...
Up from a past that's rooted in pain
I rise
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that's wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise

Net zoals de maan en de zon,

zoals eb en vloed bewijzen,
zoals hoop opwelt als een bron,
zal ik steeds verrijzen.

Je woorden kunnen me neerschieten
je leugens kunnen me snijden
je hatelijkheid kan me doden
maar ik zal, net als het leven, toch verrijzen.

Boven een verleden geworteld in pijn
Ik verrijs
Nachten van verschrikking en angst achter me latend
Ik verrijs
Tot een dageraad die wonderlijk helder is
Ik verrijs
De geschenken brengend die mijn voorouders gaven
ben ik de droom en de hoop van de slaven.
Ik verrijs 
Ik verrijs 
Ik verrijs.

Eerdere meditaties uit Klankbord

Oktober 2017 Als ik dan
Als ik dan mijn ogen dichtdoe
en mijn laatste adem blaas
- zal er dan iets zijn waarin ik
gelukzalig mij verbaas?


September 2017 De boom in?
Als je tegen iemand zegt ‘je kunt de boom in’, dan is dat over het algemeen niet aardig bedoeld. Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over: die ander kan je op dat moment even niets schelen. Misschien – en moet ik zeggen hopelijk? – is het een uitdrukking die u zelden of nooit gebruikt. Maar toch. Zou het kunnen dat we, onuitgesproken, onbewust en ongewild, een ander toch best weleens die boodschap geven: je kunt de boom in? Aan de hand van het verhaal van Zacheüs wil ik daar even nader op ingaan.


Augustus 2017 Over de drempel
Er zijn vermoedelijk meer mensen dan we gewoonlijk denken, die niet of nooit naar de kerk gaan, maar eigenlijk best nieuwsgierig zijn, open staan, interesse of zelfs een zeker verlangen hebben om eens een kerkdienst mee te maken. Maar als je geen enkele link hebt met een kerk, hoe kom je dan zover? 
Hoe open, gastvrij en verwelkomend we als gemeente zelf ook dénken dat we zijn (‘bij ons is immers iedereen welkom!’) - voor wie niet bekend is met de kerk, is de stap om een keer naar de kerk te gaan, toch een behoorlijk grote. Zo ben ik een keer opgebeld door iemand, die vroeg of hij een keer naar de kerk kon komen – of dat gewoon zomaar kon of dat je je eerst moest melden of iets dergelijks.