07-08 t/m 07-10 Tentoonstelling Saskia Wevers

07-08 t/m 07-10 Tentoonstelling Saskia Wevers

Vanaf 7 augustus zal in de Grote Kerk in Epe het werk van Saskia Wevers uit Zwolle te zien zijn. Saskia Wevers (Winterswijk, 1953) schildert sinds haar opleiding in een krachtig handschrift, liefst in lees meer:

Sobere maaltijden in de Grote Kerk

Sobere maaltijden in de Grote Kerk

Samen op weg naar Pasen Ontmoeting en bezinning bij vier sobere maaltijden op vier vrijdagen tijdens de vastentijd in vier kerken in Epe. De Raad van Kerken Epe nodigt iedereen (volwassenen en kinderen) lees meer:

Nieuwe foto's

Nieuwe foto's

Klik in menubalk op 'Fotoalbum'    Hier zijn nieuwe foto's te bekijken. lees meer:

  • 07-08 t/m 07-10 Tentoonstelling Saskia Wevers

    07-08 t/m 07-10 Tentoonstelling Saskia Wevers

    Vanaf 7 augustus zal in de Grote Kerk in Epe het werk van Saskia Wevers uit Zwolle te zien zijn....

  • Sobere maaltijden in de Grote Kerk

    Sobere maaltijden in de Grote Kerk

    Samen op weg naar Pasen Ontmoeting en bezinning bij vier sobere maaltijden op vier vrijdagen...

  • Nieuwe foto's

    Nieuwe foto's

    Klik in menubalk op 'Fotoalbum'    Hier zijn nieuwe foto's te bekijken.

Genderneutraal? En beelden van Jezus.
In januari werd in enkele media bericht over een Zweedse kerk die had besloten om voortaan niet met een mannelijk maar onzijdig voornaamwoord naar Jezus te verwijzen. De kerkleiding wilde daarmee de kerk toegankelijker maken voor bijvoorbeeld transseksuelen en travestieten en duidelijk maken dat transpersonen zijn geschapen door God en hun lichamen ook behoren tot Gods mooie en unieke schepsels. De kerk erkent dat de historische Jezus een man was, maar acht dit minder relevant voor het christelijke geloof in het moderne Zweden: “Jezus is waarlijk God en waarlijk mens. Daarmee stijgt Jezus uit boven hem of haar.”

Niet verbazingwekkend dat dit veel en stevige reacties opriep, want wat moet je hier van denken? De één vindt hierin nieuw bewijs voor een sowieso onzinnige tendens om genderneutraal en politiek correct te zijn. Een ander vindt dat er natuurlijk rekening gehouden moet worden met minderheden, maar hoever moet je gaan? Weer een ander tekent aan dat Jezus weliswaar biologisch een man was, maar met zijn boodschap en leefstijl toch moeilijk in te passen is in ons beeld van typische ‘mannelijkheid’. En een collega predikant wees erop dat er natuurlijk maar één historische Jezus is geweest, maar dat iedereen onherroepelijk zijn of haar eigen beeld van Jezus heeft (te beginnen bij de vier evangelisten) en dat het beeld van Jezus in elke tijd en cultuur verschuift: “In de Heliand, het religieuze werk uit de negende eeuw, werd Jezus een Germaanse krijgsheld, na de pestepidemieën in de dertiende eeuw een man van smarten. In Afrika is hij zwart en in China geel. In het Belgische Lessines is er zelfs een schilderij uit de 16e eeuw van een Jezus met vrouwenborsten.” Zo bekeken zou je het Zweedse initiatief kunnen zien niet als historische reconstructie, maar als een nieuw, spannend Jezusbeeld.

Zoals vaker zit wat mij betreft in veel gedachten wel iets. Ik kan sympathie hebben voor de achterliggende motivatie van die Zweedse kerk. Naast de meerderheid van mensen die geen enkele vraag of probleem hebben rond hun man of vrouw-zijn, is er nu eenmaal ook een minderheid (van volwassenen en kinderen) die zich noch in het ‘hokje’ man noch het hokje vrouw voelen passen, of die ervaren dat hun uiterlijke sekse niet past bij wie ze innerlijk zijn. Dit zijn wezenlijke dingen, heel bepalend voor iemands identiteit. Zulke mensen hebben het in onze maatschappij vaak niet gemakkelijk, en in mijn beleving is de kerk geroepen om, in navolging van Jezus, juist oog te hebben en op te komen voor wie buiten de veilige meerderheid vallen. Maar de oplossing zou ik eerder in een andere richting zoeken. Daarbij denk ik aan woorden van de apostel Paulus dat voor christenen de diepste identiteit van mensen in Christus ligt waarbij elk onderscheid tussen mensen overstegen wordt: “Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen één in Christus Jezus.” (Galaten 3:28) Op grond daarvan zou je kunnen zeggen dat juist de kerk dus ‘genderneutraal’ is: wat je sekse, je gender, je geslachtsidentiteit ook is – het maakt niet uit, je mag erbij horen! Net zoals je afkomst of maatschappelijke positie er niet toe doet. Hoe verschillend we ook kunnen zijn, dat hoeft geen scheidslijnen te vormen tussen mensen, want ten diepste zijn we allemaal één. 

Wat je verder ook vindt van de hele discussie, naar aanleiding ervan kunnen we ons wel laten bepalen bij de vraag welk beeld van Jezus je zelf eigenlijk hebt – en op grond waarvan? Want Jezus komt op verschillende manieren naar voren in de evangelieën en er zijn vast en zeker verhalen, eigenschappen en uitspraken van Jezus die je meer aanspreken dan andere. Anselm Grün, de bekende benedictijner monnik en schrijver, beschrijft in zijn boek ‘Beelden van Jezus’ wel vijftig verschillende beelden, traditionele en ongebruikelijke, die elk een ander licht werpen op Jezus. En daarmee, als een spiegel, vervolgens ook een ander licht op onszelf en ons eigen leven kunnen laten schijnen. Maar juist de diversiteit aan beelden van Jezus laat zien dat we hem uiteindelijk nooit geheel kunnen vatten, dat hij ons begripsvermogen steeds weer te boven gaat. 

Misschien is dan juist de Veertigdagentijd - als periode van inkeer en bezinning aan de hand van een vreemd en dwaas verhaal dat uitloopt op de schande van het kruis en de schittering van de opstanding - een tijd die ons dat wil laten beseffen: dat Jezus nooit zal samenvallen met ons beeld van hem. Juist met dat besef kan de Veertigdagentijd ruimte scheppen waarin we opnieuw verrast en geraakt kunnen worden - door het Geheim dat al onze beelden te buiten gaat.

                                                                                                                                                           Ds. Jelbert Versteeg

Eerdere meditaties uit Klankbord

Februari 2018 Genderneutraal? En beelden van Jezus.
In januari werd in enkele media bericht over een Zweedse kerk die had besloten om voortaan niet met een mannelijk maar onzijdig voornaamwoord naar Jezus te verwijzen. De kerkleiding wilde daarmee de kerk toegankelijker maken voor bijvoorbeeld transseksuelen en travestieten en duidelijk maken dat transpersonen zijn geschapen door God en hun lichamen ook behoren tot Gods mooie en unieke schepsels. De kerk erkent dat de historische Jezus een man was, maar acht dit minder relevant voor het christelijke geloof in het moderne Zweden: “Jezus is waarlijk God en waarlijk mens. Daarmee stijgt Jezus uit boven hem of haar.”


Januari 2018 Wie is welkom in de Grote Kerk? 
In de Grote Kerk Epe willen we in het bijzonder welkom heten: ieder die single is, getrouwd, gescheiden, verweduwd, samenwonend, hetero, homo, lesbo, transgender, vies rijk, vuil van armoede, yo no habla Ollandes


December 2017 Bij Johannes 1:5 Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.

Advent: uitkijken naar de komst van het licht


Oktober 2017 Als ik dan
Als ik dan mijn ogen dichtdoe
en mijn laatste adem blaas
- zal er dan iets zijn waarin ik
gelukzalig mij verbaas?


September 2017 De boom in?
Als je tegen iemand zegt ‘je kunt de boom in’, dan is dat over het algemeen niet aardig bedoeld. Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over: die ander kan je op dat moment even niets schelen. Misschien – en moet ik zeggen hopelijk? – is het een uitdrukking die u zelden of nooit gebruikt. Maar toch. Zou het kunnen dat we, onuitgesproken, onbewust en ongewild, een ander toch best weleens die boodschap geven: je kunt de boom in? Aan de hand van het verhaal van Zacheüs wil ik daar even nader op ingaan.


Augustus 2017 Over de drempel
Er zijn vermoedelijk meer mensen dan we gewoonlijk denken, die niet of nooit naar de kerk gaan, maar eigenlijk best nieuwsgierig zijn, open staan, interesse of zelfs een zeker verlangen hebben om eens een kerkdienst mee te maken. Maar als je geen enkele link hebt met een kerk, hoe kom je dan zover? 
Hoe open, gastvrij en verwelkomend we als gemeente zelf ook dénken dat we zijn (‘bij ons is immers iedereen welkom!’) - voor wie niet bekend is met de kerk, is de stap om een keer naar de kerk te gaan, toch een behoorlijk grote. Zo ben ik een keer opgebeld door iemand, die vroeg of hij een keer naar de kerk kon komen – of dat gewoon zomaar kon of dat je je eerst moest melden of iets dergelijks.