Expositie houtsneden, klei en glas

Expositie houtsneden, klei en glas

expositie Eline Brontsema houtsneden Jan Warnaar klei, glas 26 juni - 16 augustus 2019 Openingstijden: dinsdag t/m vrijdag 13.30 - 16.00 uur Ingang kerk Hoofdstraatzijde Navigatie: Grote Kerk, lees meer:

Koffiemoment woensdagmorgen

Koffiemoment woensdagmorgen

Twee - of drie keer per maand is op woensdagmorgen van 10.00 uur tot 11.00 uur de kerk open voor een kop koffie, wat lekkers en een ontmoeting.U bent van harte welkom!In 2019 is het koffiemoment op de lees meer:

Foto's vrijwilligersmiddag

Foto's vrijwilligersmiddag

Klik in menubalk op 'Fotoalbum'    Hier zijn nieuwe foto's te bekijken. lees meer:

  • Expositie houtsneden, klei en glas

    Expositie houtsneden, klei en glas

    expositie Eline Brontsema houtsneden Jan Warnaar klei, glas 26 juni - 16 augustus 2019...

  • Koffiemoment woensdagmorgen

    Koffiemoment woensdagmorgen

    Twee - of drie keer per maand is op woensdagmorgen van 10.00 uur tot 11.00 uur de kerk open voor...

  • Foto's vrijwilligersmiddag

    Foto's vrijwilligersmiddag

    Klik in menubalk op 'Fotoalbum'    Hier zijn nieuwe foto's te bekijken.

God in Zwitserland

Bent u in de vakantieweken God nog ergens tegen gekomen? Wij waren in Zwitserland. En ja, God was er ook.

Hoe dan?
In het imponerende natuurschoon van beken en meren, bomen en bloemen bijvoorbeeld. (Véél bloemen, en vooral ook zoveel verschillende). 
En in de grootsheid van gebergte waartegenover je eigen kleinheid des te sterker ervaart (en waarvandaan je met afstand neerkijkt op de drukke bewoonde wereld van bewegend verkeer en krioelende mensen waardoor alles dan tegelijk heel nietig maar ook vredig oogt). 
Natuurlijk op de bergtoppen, waar je je letterlijk en figuurlijk dichter bij de hemel voelt (niet voor niets is juist daar dan ook bijna altijd wel een kruis geplaatst). 
Maar ook in de Nederlanders die we troffen bij een van de Nederlandstalige kerkdiensten die, best bijzonder vonden wij, in het gebied van het Berner Oberland ’s zomers nog steeds gehouden blijken te worden. 
En mag je niet ook zeggen dat God aanwezig is in het klingelen van een koebel in de verte of in de verkoeling van een duik in een meer of in de glans van het vuurtje waarin we ’s avonds marshmallows poften?

Maar het sterkst kwam God naar voren in een ontmoeting
We kwamen op een kleine camping aan een meer die werd gerund door een heel aardige blonde vrouw van een jaar of vijftig. Een vriendelijke oudere man, die er met zijn pet en korte maar stevig postuur uit zag als een oude zeeman, hielp haar. Het bleek haar vader. Het was fijn dat hij haar hielp zei ze, en het was ook goed voor hem want zo had hij wat omhanden en afleiding. Zijn vrouw, haar moeder, was namelijk nog maar drie weken geleden overleden… 
Gedurende die week maakte ik ook met die vader af en toe een praatje. Toen ik zei dat hij er uit zag als een zeeman, vertelde hij dat hij vroeger inderdaad graag zeeman geworden was maar het was anders gelopen. Zijn vader had hem aangewezen om de camping over te nemen. Daar had hij helemaal vrede mee, want zo had hij immers op een prachtige plek kunnen leven en het was weliswaar een kleine camping, maar ze waren toch geen mensen die leefden voor het geld. Hij en zijn vrouw waren eigen baas geweest en hadden zich altijd vrij gevoeld. Ze hadden er samen een mooi en gelukkig leven aan gehad. De zomerweken waren duidelijk het drukst. Maar wat deed hij dan in de winter? Dan probeerde hij ook wat te verdienen als ‘Holzschnitzler’ begreep ik, houtsnijder, waarvoor hij ook een werkplaats onder in huis had.
Dat houtsnijwerk had me nieuwsgierig gemaakt. Een dag voordat we weer zouden vertrekken, vroeg ik of hij ons niet zijn werkplaats wilde laten zien. Dat deed hij graag en hij ging ons voor. Daar stonden een heel aantal prachtige grotere en kleinere houten beelden. Bovendien bleek de houtsnijder ook mooie schilderijen te maken. In het oog sprong een imposant beeld van een metershoge adelaar. Bedoeld om te verkopen naar Amerika zei hij, maar het was nog onvoltooid. Hij was er een hele tijd niet meer aan toegekomen, want hij had namelijk zijn vrouw thuis verzorgd toen ze ziek werd en dat ging voor alles. En hij vertelde met veel liefde over zijn vrouw, hoe hij haar ontmoet had, hoe fijn ze het hadden gehad samen, en ook hoe ze was gestorven. Hij prees zich gelukkig want hij had de liefste en mooiste vrouw van de wereld en liet ons een oude dia van haar zien ten bewijs. 
Dat die tijd nu voorbij was, dat ze er niet meer was, dat deed hem dáár toch zo’n zeer, zei hij met vochtige ogen terwijl hij met zijn hand op zijn hart klopte. Maar, zei hij er zomaar en met kracht achteraan, hij geloofde dat hij haar straks weer zou zien, want hij vertrouwde op Christus, Christus die immers de dood heeft overwonnen. Dankzij dat geloof was er niet alleen verdriet maar kon hij toch ook verder.

Dat iemand ons dat allemaal zo ronduit vertelde, zo persoonlijk en oprecht, en ook onbekommerd zijn geloof daarin meebracht (terwijl wij daar van onze kant geen enkele toespeling op hadden gemaakt, ik had ook helemaal niet verteld dat ik predikant ben of zoiets), dat raakte ons. En bijzonder hoe je dan zomaar een band kunt hebben met iemand die je tot voor kort nooit had ontmoet. Ik zou zeggen: juist waar zoiets gebeurt tussen mensen, daar is Gods Geest aan het werk. Dan ervaar je iets van Godswege.
En op de een of andere manier nog des te meer als God dan daarbij ook ter sprake wordt gebracht. Zo blijft ook het afscheid me bij. Bij ons vertrek van de camping zei de houtsnijder tot elk van ons welgemeend ‘Gott behüte dich’ – ‘moge God je behoeden’. In feite alsof hij ons zegende.

Eenmaal thuis moest ik denken aan het mooie kinderboekje ‘Niemand is zoals jij’ van Max Lucado. Daarin gaat het over Nerflanders, kleine mensen van hout, ieder eigenhandig gemaakt door Eli, de houtsnijder die hoog op de heuvel woont. Oftewel, God zélf voorgesteld als houtsnijder. Een beeld dat onze campingbaas vast zou aanspreken. En een beeld dat voor ons in elk geval sinds deze vakantie nieuwe lading heeft gekregen.
Zo was God in Zwitserland – voor ons tenminste. Maar misschien kunt u zelf ook wel vertellen waar en hoe u God bent tegengekomen. Ik hoop het. Ver weg of naast de deur. In natuurschoon, een kerk, of in een ontmoeting. Als we er voor open staan, kruist Hij ons pad misschien wel vaker dan we denken.

Gott behüte dich.
                                                                                                                      Ds. Jelbert Versteeg

Eerdere meditaties uit Klankbord

Januari 2019  Goed voornemen voor een nieuw jaar leven: vruchten           (bij Lucas 3: 7-14) 
Zo richting halverwege januari zijn de eerste goede voornemens voor het nieuwe jaar waarschijnlijk al weer gesneuveld. En dan toch nog iets over vruchten als een goed voornemen? Inderdaad, dan gaat dit stuk niet zomaar om een gezond ‘goed voornemen’ om in het nieuwe jaar meer fruit te eten. 
Breng vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn!’ Dat zegt Johannes de Doper tegen de mensen, als hij ze er op wijst dat hun levensstijl zo in godsnaam niet langer door kan gaan. Het moet echt anders. 


December 2018  The Advent Adventure: het leven als een avontuur

Kort geleden viel mij opeens op dat het woord Advent grote overeenkomst heeft met Adventure, het Engelse woord voor avontuur. Terwijl het twee woorden zijn die toch een heel verschillend gevoel oproepen. Zouden er dan qua betekenis toch ook overeenkomsten te vinden zijn? Valt er iets avontuurlijks te ontdekken aan advent? 


November 2018 Mens zijn zoals een boom
(bij Psalm 1: 1-3)

1Gelukkig de mens
die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,


Oktober 2018 Puppy-cursus met Paulus

Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.
(Fillipenzen 4:8)

Wij hebben sinds een paar weken een puppy. Een hoogblonde Golden Retriever en ze heet Sira. Een lief en prachtig beestje. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar een puppy moet je natuurlijk wel opvoeden. Beter gezegd, die moet je trainen, want eigenlijk gaat het puur om het aanleren van gedrag. (Terwijl opvoeden iets anders is, dat doe je met kinderen, die je bepaalde normen en waarden en een wereldbeeld wil bijbrengen, zo dat ze zich die innerlijk eigen maken en daarvanuit leren om eigen keuzes te maken in het leven.)  


September 2018  God in Zwitserland

Bent u in de vakantieweken God nog ergens tegen gekomen? Wij waren in Zwitserland. En ja, God was er ook.

Hoe dan?
In het imponerende natuurschoon van beken en meren, bomen en bloemen bijvoorbeeld. (Véél bloemen, en vooral ook zoveel verschillende). 
En in de grootsheid van gebergte waartegenover je eigen kleinheid des te sterker ervaart (en waarvandaan je met afstand neerkijkt op de drukke bewoonde wereld van bewegend verkeer en krioelende mensen waardoor alles dan tegelijk heel nietig maar ook vredig oogt).  


Juli / Augustus 2018 Zeg niet

Zeg niet Vader
als jij je niet als kind gedraagt.
Zeg niet Onze
als je opgesloten zit in je egoïsme.
Zeg niet Die in de hemelen zijt
als je alleen maar aan aardse dingen denkt.
Zeg niet Uw naam worde geheiligd
als je alleen maar aan je eigen eer denkt.