Kerstkraam zaterdag 15 december

Kerstkraam zaterdag 15 december

Kerstkraam ZWO zaterdag 15 december van 10.30 tot 16.00 uur.Er zijn kerststukken, kerstbroden en diverse kerstartikelen te koop.De opbrengst is voor het ZWO project 'Hulp aan straatkinderen in Colombi lees meer:

Kerstnachtdienst 2018

Kerstnachtdienst 2018

Sfeervolle Kerstnachtdienst bij kaarslicht in Epe.Voor meer informatie zie deze poster: Poster Kerstnachtdienst lees meer:

ZWO-project 2018-2019

ZWO-project 2018-2019

Hulp aan straatkinderen in Medellin ColombiaDuizenden kinderen in de Colombiaanse stad Medellín leven in krottenwijken. Stichting Straatkinderen Medellín organiseert allerlei activiteiten om te voorkomen lees meer:

  • Kerstkraam zaterdag 15 december

    Kerstkraam zaterdag 15 december

    Kerstkraam ZWO zaterdag 15 december van 10.30 tot 16.00 uur.Er zijn kerststukken, kerstbroden en...

  • Kerstnachtdienst 2018

    Kerstnachtdienst 2018

    Sfeervolle Kerstnachtdienst bij kaarslicht in Epe.Voor meer informatie zie deze poster: Poster...

  • ZWO-project 2018-2019

    ZWO-project 2018-2019

    Hulp aan straatkinderen in Medellin ColombiaDuizenden kinderen in de Colombiaanse stad Medellín...

Puppy-cursus met Paulus

Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.
(Fillipenzen 4:8)

Wij hebben sinds een paar weken een puppy. Een hoogblonde Golden Retriever en ze heet Sira. Een lief en prachtig beestje. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar een puppy moet je natuurlijk wel opvoeden. Beter gezegd, die moet je trainen, want eigenlijk gaat het puur om het aanleren van gedrag. (Terwijl opvoeden iets anders is, dat doe je met kinderen, die je bepaalde normen en waarden en een wereldbeeld wil bijbrengen, zo dat ze zich die innerlijk eigen maken en daarvanuit leren om eigen keuzes te maken in het leven.) 
Nu heb ik zeer weinig (zeg maar geen) ervaring met honden of puppies. Toch wel goed dat mijn vrouw zich van te voren flink in de materie verdiept heeft. En van wat ik daarvan heb meegekregen is dit de grote lijn: om een hond gewenst gedrag aan te leren moet je al het gewenste gedrag enthousiast prijzen (goed zo!), benoemen (kom, zit, volg, etc., zodat ze haar gedrag gaat koppelen aan het woord dat je zegt) en belonen (met een klein hondensnoepje, zodat er een positieve, stimulerende associatie ontstaat). 
Ongewenst gedrag daarentegen kun je het beste negeren. Probeer niet (of zo weinig mogelijk) te corrigeren en zeker niet te straffen, maar de hond af te leiden naar gewenst gedrag. Waarom? Omdat juist voor een hond het adagium geldt ‘ook negatieve aandacht is aandacht’. En uiteraard moet je in alles consequent zijn.
De theorie is duidelijk, maar in de praktijk is dat allemaal nog best lastig. Als Sira iets doet wat niet mag, dan is de neiging toch heel sterk om al snel ‘nee’ of afkeurend uh-uh te zeggen. Of in te grijpen om het te doen stoppen. Zeker op minder geduldige momenten. Maar zodra je je ermee bemoeit en haar wegduwt of omlaag zet of iets bij haar weghaalt dan wordt het voor een hond al snel een spelletje. ‘Leuk!’ denkt ze, ‘ik krijg aandacht!’ En dan probeert ze dat natuurlijk nog een keer. Ongewild kun je zo gedrag dat je niet wilt, zelf versterken.
Oftewel, als het gaat om het trainen van een pup, dan moet je dat wat je niet wilt, wat je niet waardeert, zo weinig mogelijk aandacht schenken. In plaats daarvan moet je steeds kijken naar alles wat ze (toevallig of bedoeld) wel doet zoals je het wilt en dat steeds weer prijzen en belonen. Oftewel: steeds gericht zijn op het positieve en verder heel geduldig zijn.
Toen dacht ik: als we dat breder bekijken, is dat dan geen wijze levensles? Niet alleen als het gaat om honden, maar ook voor onszelf als mensen. Voor hoe ik zelf in het leven sta. Het leven gaat nooit alleen over rozen, er zijn altijd zowel positieve als negatieve dingen. Maar is de kunst dan niet vooral om steeds weer te kijken vooral naar al het positieve? Niet alleen in het groot, maar juist ook het kleine. Consequent oog hebben voor al wat mooi of goed is in het leven. Alles wat waardevol voor je is. Datgene waarvan je kunt genieten. Alles waar je dankbaar voor mag zijn. Want hoe meer je aandacht uitgaat naar het negatieve, hoe meer je dat je leven en je stemming laat bepalen. 
Maar is dat wel realistisch? Is dat niet simpelweg meer van het platte en oppervlakkige ‘positief denken’ dat we in deze tijd toch al vaak genoeg horen? Dat denk ik niet. Ik bedoel eerder een doorleefde levenshouding die bijvoorbeeld onze voorouders ook al kenden, getuige de zegswijze (en het lied) ‘tel uw zegeningen’. En ik denk aan een oude dame die me vertelde ‘Ik begin de dag met lof en ik eindig hem met prijs’. Dat is wat ik herken in wat door Paulus zo mooi wordt verwoord: schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient. Kijk vooral naar al het positieve, en laat het negatieve niet de toon van je leven bepalen.
Dat is meer dan alleen iets puur persoonlijks. Misschien kunnen we ook meer zo naar elkaar kijken? Kritiek hebben op anderen is makkelijk. Iedereen heeft tenslotte mindere eigenschappen of doet weleens onhandige dingen. Maar zouden we daar niet veel vaker mild mee kunnen omgaan, in zekere zin heel veel gewoon negeren? Onderlinge sfeer en verstandhoudingen komen veel meer tot bloei als kijken vanuit dat wat je juist waardeert aan elkaar! Schenk dus ook onder elkaar vooral aandacht aan al wat goed gaat en gewaardeerd kan worden. En spreek dat uit, wees complimenteus, geef lof ‘aan alles wat deugdzaam is en lof verdient’. Want al zijn mensen geen honden, toch werkt dit denk ik voor mensen hetzelfde: prijzen stimuleert en versterkt het zelfvertrouwen. Zó ontstaat een positieve sfeer die opbouwend werkt en waarin mensen gedijen.
Met onze Sira gaat het ondertussen al heel aardig. Ze doet al ‘zit’ en is vrijwel zindelijk. Zo kom je zelf best een eind. Maar om echt te oefenen moet je natuurlijk op puppy-cursus. Waarbij je op puppy-cursus als baasje vooral ook (over je-) zelf veel schijnt te (moeten) leren. Dan maar goed dat die ook voor ons bijna gaat beginnen. 
Geldt dat niet ook als je die levenshouding van Paulus wilt leren? Zelf kom je best een eind. Maar waar kun je terecht voor meer? Dát moet de kerk zijn: de plek waar we ons met en naar elkaar en ieder ander juist daarin oefenen: aandacht schenken aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.        
                                                                                                                                                   ds. Jelbert Versteeg



Eerdere meditaties uit Klankbord

Oktober 2018 Puppy-cursus met Paulus

Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.
(Fillipenzen 4:8)

Wij hebben sinds een paar weken een puppy. Een hoogblonde Golden Retriever en ze heet Sira. Een lief en prachtig beestje. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar een puppy moet je natuurlijk wel opvoeden. Beter gezegd, die moet je trainen, want eigenlijk gaat het puur om het aanleren van gedrag. (Terwijl opvoeden iets anders is, dat doe je met kinderen, die je bepaalde normen en waarden en een wereldbeeld wil bijbrengen, zo dat ze zich die innerlijk eigen maken en daarvanuit leren om eigen keuzes te maken in het leven.)  


September 2018  God in Zwitserland

Bent u in de vakantieweken God nog ergens tegen gekomen? Wij waren in Zwitserland. En ja, God was er ook.

Hoe dan?
In het imponerende natuurschoon van beken en meren, bomen en bloemen bijvoorbeeld. (Véél bloemen, en vooral ook zoveel verschillende). 
En in de grootsheid van gebergte waartegenover je eigen kleinheid des te sterker ervaart (en waarvandaan je met afstand neerkijkt op de drukke bewoonde wereld van bewegend verkeer en krioelende mensen waardoor alles dan tegelijk heel nietig maar ook vredig oogt).  


Juli / Augustus 2018 Zeg niet

Zeg niet Vader
als jij je niet als kind gedraagt.
Zeg niet Onze
als je opgesloten zit in je egoïsme.
Zeg niet Die in de hemelen zijt
als je alleen maar aan aardse dingen denkt.
Zeg niet Uw naam worde geheiligd
als je alleen maar aan je eigen eer denkt. 


Juni 2018  Het derde geslacht en het vierde
Bij Exodus 20: 5 en 6 (NBV)

De laatste keer dat we in de Grote Kerk de Tien Woorden lazen (die toen in dialect klonken), hebben we deze verzen overgeslagen: ‘Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten; maar als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied, bewijs ik hun mijn liefde tot in het duizendste geslacht.
Overgeslagen ja, want zijn dit geen Bijbelverzen om je tanden op stuk te bijten? Hoe moeten we dit opvatten? Dat hangt mede af van hoe je Godsbeeld is, en hoe iemand de Bijbel leest. 


Mei 2018  Meander mee

Wandelend langs het water van de beek,
die ingekaderd rechtdoor zijn weg vervolgt,
besef ik dat vele, vele druppels water
samen zijn gevloeid tot deze stroom.
 


April 2018  Tussen Pasen en Pinksteren: hoop die doet leven
Hoop
Diep in onszelf dragen wij de hoop.
Als dat niet het geval is,
is er geen hoop meer.