Kerstmusical

Kerstmusical

Op dinsdag 24 december treden de kinderen van Kinderkerk en Koken met Kinderen voor u op in de musical: Operatie kerstpost Operatie Kerstpost en gaat over een koning die zin heeft in een kerstfeest. lees meer:

Concerten in de Grote Kerk

Concerten in de Grote Kerk

Vrijdag17 januari: You’ve GoTalent EpeOp vrijdag 17 januari vind in de Grote kerk in Epede feestelijke en spannende finale You've got talent Epe plaats. Jong talent van over de hele Veluwe tot lees meer:

Koffiemoment woensdagmorgen

Koffiemoment woensdagmorgen

Twee - of drie keer per maand is op woensdagmorgen van 10.00 uur tot 11.00 uur de kerk open voor een kop koffie, wat lekkers en een ontmoeting.U bent van harte welkom!In 2019 is het koffiemoment op de lees meer:

  • Kerstmusical

    Kerstmusical

    Op dinsdag 24 december treden de kinderen van Kinderkerk en Koken met Kinderen voor u op in de...

  • Concerten in de Grote Kerk

    Concerten in de Grote Kerk

    Vrijdag17 januari: You’ve GoTalent EpeOp vrijdag 17 januari vind in de Grote kerk in Epede...

  • Koffiemoment woensdagmorgen

    Koffiemoment woensdagmorgen

    Twee - of drie keer per maand is op woensdagmorgen van 10.00 uur tot 11.00 uur de kerk open voor...

Vogelsang

Eén van de uitstapjes die we tijdens onze vakantie in de Noord-Eifel maakten, was naar een imposant, groots complex in een prachtige omgeving. Gelegen tegen en bovenop een hoge heuvel, omgeven door pure natuur, met schitterend uitzicht op een lager gelegen meer en de hele wijde omtrek. Het geheel bestond uit meerdere gebouwen, maar alle gebouwd in één bijzondere stijl, een soort moderne architectuur van strakke, robuuste kasteelbouw. Behalve een aantal grote centrale gebouwen met een toren, omvatte het complex ook diverse gebouwen voor verblijfs- en slaapvertrekken, een buitentheater, een sportveld en een zwembad. Het was namelijk gebouwd als opleidingscentrum. Daar wandelend in het zonnetje, met dat uitzicht voor ogen en idyllisch vogelgezang in de oren, maakte het geheel grote indruk op ons. 

Imponerend was het dus, maar ook beklemmend; en het vogelgezang bleek bij nader gehoor eerder schril dan idyllisch. We brachten namelijk een bezoek aan de zogenaamde ‘Ordensburg Vogelsang’: een opleidingscentrum dat in de 30-er jaren gebouwd is door de nazi-partij, met als doel daar de meest talentvolle en geschikte jongeren op te leiden tot de toekomstige elite van hun gedroomde Rijk. Jongeren van vaak heel gewone komaf die opeens belangrijk werden en een buitengewone kans geboden kregen op een voorname carrière binnen de partij… 
Naast andere indrukwekkende en afschuwelijke dingen in de tentoonstelling, trof mij met name ook de tekst uit een aldaar gehouden college in het kader van de lessen ‘rassenkunde’. Hoe er over mensen, kerk en christendom gedacht werd, mij liet het niet koud:

Op het gebied van de ontwikkeling van al het zwakke en zieke leven is er één instantie die daaraan een schuld draagt, zo groot als die nergens anders in Duitsland bestaat: dat is de kerk. Eeuwenlang heeft de kerk de zieke en zielige mensen vertroeteld.”

“Dat zo’n kerk nooit een selectie van bekwamen in Duitsland kan voortbrengen, dat zo’n instantie altijd weer de ongeschikten hoogacht, altijd weer de zwakken en de ellendigen en de verdorvenen aantrekt, en hun recht op leven geeft, dat zou toch voor iedereen duidelijk moeten zijn.” 

“Grote mensen, Herrenmenschen, zoals de Germanen dat nu eenmaal van huis uit zijn, zijn alleen daardoor te vernederen, door in hen het zieke op te kweken en er op een dag voor te zorgen dat het zieke over het gezonde zegeviert.”

“En dan moeten we wel zeggen dat de kerk er sinds eeuwen in geslaagd is om het aanzien van ons volk langzaam te veranderen. Door de eeuwen heen heeft de kerk zo in ons volk een heel bepaalde selectie doorgevoerd, die van de soort van armzaligen, ellendigen, van zwakken en zieken, van ondergeschikten, van beklagenswaardigen, en heeft op die manier ons volk langzaam in een richting gedreven, die ons niet langer onverschillig kan laten.
Maar precies op het juiste moment, mijn kameraden, zijn wij nog net gekomen. En wat ons allereerst te doen staat, is de selectierichting in ons volk weer te veranderen. Wat wij moeten doen, is dit ene: tegenover het zieke moeten wij het gezonde plaatsen, […], wij moeten het medelijden uitroeien door de kracht van de zelfstandigheid, wij moeten de knechtenmentaliteit verruilen voor de Herenmentaliteit, het ‘Herrentum’.”
“In dit streven willen wij sterk zijn en willen wij ons eindelijk eens van dat gevoel van medelijden bevrijden. En al mogen anderen razen en schreeuwen; wij weten dat bij deze strijd God met ons is. Wij hebben in ons de zalige zekerheid dat niet wij handelen in strijd met de wetten van God als we dat doen wat ik zonet zei, maar dat die anderen al duizenden jaren indruisen tegen de ware wetten van God. En wij zullen verder strijden in deze zalige zekerheid: met ons en onze strijd is de voorzienigheid. Met ons en onze strijd is waarlijk de eeuwig scheppende kracht van het universum. Met ons en onze strijd is in waarheid God. Heil Hitler!”
Tja. Zo was het dus echt. Daarmee ook typisch voor die tijd natuurlijk, we weten er van, niets nieuws op zich. Maar om zo te lezen toch wel schokkend wat mij betreft. En niet alleen met het oog op ‘toen’, ook nu geeft zo’n tekst te denken. Over ziek en gezond bijvoorbeeld. Of over kracht en kwetsbaarheid, over medelijden en afkeer.
In elk geval geeft het maar aan dat het christelijk geloof niet per se een vanzelfsprekende, algemeen aanvaardbare menselijke boodschap bevat. Bovendien blijkt ook hier maar weer dat God werkelijk voor ieder karretje gespannen kan worden. Dat is iets om in alle tijden bewust van te zijn en te blijven. Ook nu. Zeker als kerk. 
Laat zo’n tekst ons dan maar lang naklinken in de oren, als schril vogelgezang dat ons wakker houdt…

                                                                                                                      Ds. Jelbert Versteeg

Eerdere meditaties uit Klankbord


September 2019 Vogelsang

Eén van de uitstapjes die we tijdens onze vakantie in de Noord-Eifel maakten, was naar een imposant, groots complex in een prachtige omgeving. Gelegen tegen en bovenop een hoge heuvel, omgeven door pure natuur, met schitterend uitzicht op een lager gelegen meer en de hele wijde omtrek. Het geheel bestond uit meerdere gebouwen, maar alle gebouwd in één bijzondere stijl, een soort moderne architectuur van strakke, robuuste kasteelbouw. Behalve een aantal grote centrale gebouwen met een toren, omvatte het complex ook diverse gebouwen voor verblijfs- en slaapvertrekken, een buitentheater, een sportveld en een zwembad. Het was namelijk gebouwd als opleidingscentrum. Daar wandelend in het zonnetje, met dat uitzicht voor ogen en idyllisch vogelgezang in de oren, maakte het geheel grote indruk op ons. 


Augustus 2019 Happy Family
Ik had in juni een familieweekend. Het was ter ere van het 50-jarig huwelijksjubileum van mijn ouders. Een bijzonder moment natuurlijk, iets om dankbaar voor te zijn. En we hadden met ouders, kinderen en kleinkinderen een mooi weekend met elkaar, in Friesland. Maar ik raakte erdoor aan het denken over familie in het algemeen. 
Familie is een groot goed. En soms ook een grote last. Elke familie kent zijn eigen gewoonten, eigenaardigheden, dynamiek en rolverdelingen.


Mei 2019 Licht door de ramen

Die ramen in de kerk! De lichtval! Wat mooi is dat toch, als zonlicht zachtjes door de glas-in-lood ramen valt. 
Een mild soort licht, dat op tijdloze sobere muren en onbewogen pilaren, plotseling kleur doet oplichten. Alsof het licht de kerk tot leven laat komen.
Misschien zijn de ramen wel de grootste rijkdom van de kerk? Zelfs wie niets maar dan ook niets met de kerk heeft, moet daar toch wel de schoonheid van zien.


April 2019Deze meditatie bevat foto's. Daarom staat het in een PDF-bestand.
Klik hier.


Maart 2019 Het sprookje van God en de wolf 
Er was eens… een tijd waarin mensen bij het woord ‘wolf’ vooral dachten aan een vervaarlijk fantasiedier uit een sprookje als Roodkapje, in plaats van een echt levend wild dier dat je in eigen omgeving tegen zou kunnen komen. Die onbezorgde tijd kwam ten einde toen de wolf wel degelijk een echt dier bleek te zijn, dat zich nota bene vlak bij ons in de buurt bevindt!


Februari 2019 De regenboog als vlag die de lading dekt

Wie heeft er vorige maand niet iets meegekregen van de ophef naar aanleiding van de zogenaamde ‘Nashville-verklaring’? Dat is een gezamenlijke verklaring over zogenaamd ‘Bijbelse seksualiteit’ vanuit streng orthodoxe hoek van de kerken, vanwege hun zorgen over de staat van het huwelijk en de hele hedendaagse cultuur.


Januari 2019  Goed voornemen voor een nieuw jaar leven: vruchten           (bij Lucas 3: 7-14) 
Zo richting halverwege januari zijn de eerste goede voornemens voor het nieuwe jaar waarschijnlijk al weer gesneuveld. En dan toch nog iets over vruchten als een goed voornemen? Inderdaad, dan gaat dit stuk niet zomaar om een gezond ‘goed voornemen’ om in het nieuwe jaar meer fruit te eten. 
Breng vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn!’ Dat zegt Johannes de Doper tegen de mensen, als hij ze er op wijst dat hun levensstijl zo in godsnaam niet langer door kan gaan. Het moet echt anders.