Vakantieweek Nieuw Hydepark 2017

Vakantieweek Nieuw Hydepark 2017

Aanmelden kan nog tot 1 juli !!                                               lees meer:

Beter zingen uit het Nieuwe Liedboek

Beter zingen uit het Nieuwe Liedboek

Donderdag 24 augustus: aanvang 19.30 uurStaat Herman Koopmans weer klaar in de Grote Kerk van Epe om onbekende liederen uit het nieuwe Liedboek aan te leren. Ane Mulder begeleidt het zingen op het Meere-orgel. lees meer:

Verzamelen oud papier

Verzamelen oud papier

Iedere laatste woensdag van de maand tussen 14.00 en 18.00 uur kunt u uw oud-papier inleveren.  Er is een verzamelpunt bij tankstation Dalhuisen BP aan de Paasvuurweg 9/16 in Epe (naast de wasplaats).Ingang lees meer:

  • Vakantieweek Nieuw Hydepark 2017

    Vakantieweek Nieuw Hydepark 2017

    Aanmelden kan nog tot 1 juli !!                                              

  • Beter zingen uit het Nieuwe Liedboek

    Beter zingen uit het Nieuwe Liedboek

    Donderdag 24 augustus: aanvang 19.30 uurStaat Herman Koopmans weer klaar in de Grote Kerk van Epe om onbekende liederen uit het nieuwe Liedboek aan te leren. Ane Mulder begeleidt het zingen op het...

  • Verzamelen oud papier

    Verzamelen oud papier

    Iedere laatste woensdag van de maand tussen 14.00 en 18.00 uur kunt u uw oud-papier inleveren.  Er is een verzamelpunt bij tankstation Dalhuisen BP aan de Paasvuurweg 9/16 in Epe (naast de...

Ga dus op weg!
Zomer. De vakantietijd breekt aan. Dat betekent dat velen de eigen vertrouwde woning verlaten en voor korte of langere tijd op weg gaan: vliegend naar de VS, een bungalow in Brabant, met de caravan naar de Costa, met de camper naar de Kempen, fietsen in Friesland, wandelen in Wales, zeilen in Zeeland, etc.… Velen gaan op weg, op allerlei manieren. Heerlijk toch. We gaan dus op weg. Niet iedereen zal hierbij bedenken dat we dan in feite al voor de helft gehoor geven aan een opdracht van Jezus. Die zegt immers aan het einde van het Matteüs-evangelie letterlijk ‘Ga dus op weg’. Maar dat is dan natuurlijk niet het hele verhaal. Jezus stuurt zijn volgelingen op weg om alle volken tot zijn leerlingen te maken (zie Matteüs 28:19). Het ‘zendingsbevel’ zoals dat in de loop der tijden is gaan heten. ‘Zendingsbevel’ klinkt nogal zwaar en weinig spontaan. Wat Jezus hier zegt, lees ik meer als een dringende, hartstochtelijke oproep. Alsof Jezus zegt: ‘Laat de beweging die ik op gang heb gebracht, niet eindigen nu ik deze aarde zal verlaten! Jullie moeten hiermee verder gaan, mijn boodschap delen met anderen. Met alle volken, met de hele wereld! ’Grote kans dat u ondertussen denkt: Maar hoho, wacht eens even! Welke kant gaat dit op? Ik voel hem al aankomen. Worden we nu opeens als zendelingen op vakantie gestuurd? Moeten we op vakantie zieltjes gaan winnen, mensen bekeren, het christelijk geloof verspreiden? Nou, dat is me toch wel wat te veel gevraagd! Daar hebben we geen behoefte aan, en zeker niet op vakantie. Bovendien: niet voor niets was dit toch nooit iets voor ‘gewone’ mensen, maar juist voor bevlogen gelovigen die zich tot zending of missie geroepen wisten? En nog iets anders: is die tijd van zendingsdrang binnen onze kerken sowieso niet al voorbij? En had die zending ook niet te maken met Westerse witte superioriteitsgevoelens? Daarom: Leven en laten leven, geloven en laten geloven, nietwaar?

Van de andere kant
Goed. Ik begrijp uw bezwaren. Dus vooruit, wees gerust: ik probeer u niet over te halen om zendeling te worden en u gaat gewoon welverdiend lekker op vakantie zonder hinderlijke opdrachten. (Al hoeft u natuurlijk uw geloof niet thuis te laten. Vakantie kan een mooie gelegenheid zijn om gesprekken te voeren die dieper gaan dan het oppervlakkige. Of een mogelijkheid om eens in een ander land naar de kerk te gaan – kan heel verrijkend zijn.)
Maar laten we het eens even van een andere kant bekijken. Zonder zending als een ‘bevel’ op te vatten, is het natuurlijk nooit de bedoeling geweest om de schat van geloven (bijvoorbeeld: het kennen van de God die liefde is, het volgen van de weg van Jezus) voor jezelf te houden, maar om die te delen met andere mensen. Uiteindelijk alle mensen, alle volken - ‘tot aan de uiteinden van de aarde’ zoals het bijvoorbeeld in het boek Handelingen zo mooi uitgedrukt wordt. Waarom eigenlijk? Ik zou zeggen: omdat het elk mens gegund is om leerling te worden tot een eerlijke, gezonde, vervullende en inspirerende manier van leven. Het leven volgens Jezus’ ‘model’ van het Koninkrijk van God. En hoe meer mensen op zo’n manier leerling zijn, hoe dichter dan dat droombeeld in zicht kan komen: deze hele aarde onderling verbonden tot een Koninklijke samenleving waarin bovenal de macht van de liefde heerst. De kerk is dan de plek waar we zelf leerling zijn om elke keer weer tot dit leven opgewekt en geïnspireerd worden. Dus niemand volleerd met de waarheid in pacht, maar allemaal gelijkwaardig, als leerlingen. Leerlingen die fouten maken, struikelen, vallen en weer opstaan. Een plek waar daarom ruimte is voor beleving: van vreugde en verdriet, van stilte en muziek, van meditatie en gebed, ja van het heilige, de aanwezigheid van de Eeuwige. 

Ga op weg – dicht bij huis. 
En laten wij nou met de Grote Kerk daarvoor ook nog eens een prachtige plek hebben! Een eeuwenoude kerk met een eigentijdse, gastvrije, ruimdenkende gemeenschap van leerlingen. Een plek waar ieder mens welkom is, wie het ook is. Eigenlijk heel bijzonder en van grote waarde! Iets om niet alleen voor onszelf te houden maar ook anderen te gunnen. Alleen, hoe gastvrij je als kerk ook kunt zijn, en wat voor waardevols je ook te bieden hebt – de meeste niet-kerkelijke mensen blijken niet zomaar spontaan ‘uit het niets’ een keer te besluiten naar de kerk te komen. Wat helpt is uitnodigen. Gericht iemand die je goed kent een keer vragen om mee te gaan naar de kerk. Gewoon, om vrijblijvend een keer te kijken hoe dat is, te proeven van wat daar gebeurt. Niet om ‘zieltjes te winnen’, maar omdat je iets wilt delen van wat je zelf waardevol vindt. Daarom hebben we besloten om als Grote Kerk mee te doen aan de landelijke campagne ‘Kerkproeverij’ – die daar dus op gericht is: dat gemeenteleden eens gericht iemand uitnodigen om mee te gaan naar de kerk. Dat mag natuurlijk altijd, maar onze Startzondag op 10 september zal dan speciaal in het teken hiervan staan. U hoort er na de zomer meer over, maar dan weet u het vast. En nu kunt u er alvast over na denken, wie jij of u wel een keer mee zou willen vragen naar een kerkdienst in de Grote Kerk. Dus ga op weg! Misschien eerst op vakantie – dan wens ik u een mooie tijd. Maar ga dan straks ná de vakantie opnieuw op weg, maar dan dicht bij huis: naar diegene die u weleens zou kunnen uitnodigen om mee te gaan naar de kerk! 
Een goede zomer toegewenst.

                                                                                                                                     Ds. Jelbert Versteeg



Amazing Grace. ‘Verbinding’ op Youtube (met dank aan ene ‘King Wabbajack’)
Als ik op de computer zit te werken, luister ik ondertussen dikwijls naar muziek via YouTube op internet. Heel divers: christelijke en niet-christelijke muziek (voor wie dat onderscheid wil maken), opwekkend of juist rustig, van pop- tot orgelmuziek. Van alles. Uiteraard kun je zelf kiezen wat je luistert, maar ik vind het af en toe ook wel aardig om YouTube zelf de nummers te laten kiezen die volgen. Zodoende kwam een tijdje terug een keer een uitvoering van het bekende lied ‘Amazing Grace’[i] voorbij. Toevallig viel hierbij mijn oog op de reacties die mensen eronder hadden geplaatst; de meeste kort, in de trant van ‘mooie muziek’, ‘prachtige uitvoering’ of ‘dit lied betekent heel veel voor me’. 
Voor wie dat niet kent: nu is het zo, dat andere mensen ook weer hun waardering (of juist niet) voor zo’n reactie kunnen laten blijken, door daarbij op ‘duim omhoog’ te klikken (of duim omlaag). De meeste reacties bij dit lied hadden dan zo ongeveer een handvol of tiental duimen omhoog. 
Sommige opmerkingen sprongen daar bovenuit. Er was bijvoorbeeld ook iemand die schreef ‘I almost killed myself today... through god i persevered’ (Ik had bijna mezelf gedood vandaag…door God heb ik volgehouden). Dat is nogal wat! Niet verwonderlijk dat deze opmerking dan ook al 99 duimen omhoog had (en laten we hopen dat dit diegene steun geeft om de weg omhoog weer te vinden…)
Maar wat viel mij nou nog het meest op: er was ook een reactie met inmiddels meer dan 1300 duimen omhoog! Dat was een reactie van iemand onder het pseudoniem ‘King Wabbajack’ die een jaar geleden dít had gepost: ‘I am a Muslim and I love the amazing music such as amazing grace. We may have different faiths but we have the same hearts. And as long as we love we are one of the same. Peace be upon you all.’ (Oftewel: ‘Ik ben een moslim en ik hou van de geweldige muziek zoals amazing grace. We mogen verschillende geloven hebben maar we hebben dezelfde harten. En zolang we liefhebben zijn we precies hetzelfde. Vrede voor jullie allemaal.’)
Inderdaad prachtig wat deze ‘King Wabbajack’ schrijft. En gezien de vele duimen omhoog spreekt juist zoiets kennelijk veel mensen heel erg aan! Waar zit dat hem in? Ik denk in de positieve verbinding die gemaakt wordt, juist door iemand die zegt moslim te zijn en daarmee behoorlijk te verschillen van de meeste anderen daar. Maar die laat merken dat voor hem zulke verschillen toch kleiner zijn dan de overeenkomsten, en waardering voor anderen niet in de weg hoeft te staan. Juist dat zorgt voor verbinding. Een verademing! (Te meer omdat je onder christelijke liederen ook wel heel ander soort reacties kunt vinden: afstotende, opdringerige en betweterige, waarin mensen geloof of juist ongeloof belachelijk maken en alleen van eigen waarheid en gelijk uitgaan. En ja, helaas ook in reactie op deze King Wabbajack…)
Maar wat zie ik in die 1300 duimen omhoog? Dat velen zich juist door zulke verbinding op een positieve manier aangesproken voelen. Op de een of andere manier raakt dit volgens mij aan waar het op aankomt: dat we elkaar niet beoordelen (en bv. uitsluiten) op grond van verschillen, maar elkaar tegemoet komen op grond van onze overeenkomsten. 
Voor mij is dat niet iets dat ondanks mijn christelijk geloof toch mogelijk is, of daar los van staat; nee, het heeft juist te maken met de kern daarvan: in God, die ons allen overstijgt, die Vader is van ons allemaal, zíjn we al met elkaar verbonden. Dat is voorgegeven en overstijgt al onze mogelijke verschillen. Wij hoeven dat als mensen onder elkaar als het ware alleen maar recht te doen. Waarbij verschillen mogen bestaan.
Dat is ook wat ik zie in Jezus, die zich immers met mensen van alle mogelijke pluimage verbindt. En wat je kunt zien in de werking van de Geest, die overal grenzen wil doorbreken. En daarom hoop ik ook op een kerk die daar dé plek voor is: waar alle mensen, zo veelkleurig en verschillend als we kunnen zijn, zich toch allemaal opgenomen kunnen voelen in de overkoepelende verbondenheid van de liefde van God. Inderdaad, dat is toch Amazing Grace
                                                                                                                                                                    Ds. Jelbert Versteeg


Amazing Grace’ betekent letterlijk ‘verbazingwekkende genade’. Voor wie nieuwsgierig is: bedoelde uitvoering is te vinden op YouTube onder de titel ‘Amazing Grace - Best Version By Far!’ geplaatst door iemand onder de naam ‘truthcrisis’ (what’s in a name…). Deze uitvoering wordt volgens de reacties gezongen door Judy Collins. https://www.youtube.com/watch?v=CDdvReNKKuk. Voor de reactie van King Wabbajack (met afbeelding van Nelson Mandela) is het wel even zoeken, inmiddels staan er al veel andere reacties eerst vermeld…







Tussen Pasen en Pinksteren. Opstanding en opstandigheid. 
Je zou kunnen zeggen dat het paasfeest niet maar twee, maar wel vijftig dagen duurt. De hele periode tot aan het pinksterfeest is in zekere zin nog steeds Pasen. Heel die tijd staat nog helemaal in het teken van Pasen, om volop te leven in het licht van de opstanding. Zo wordt het ons nog maar eens des te duidelijker dat het Christelijk geloof een opstandingsgeloof is. Trouwens, het gaat zelfs niet te ver om iedere zondag een klein Paasfeest te noemen. Niet voor niets komen christenen bij elkaar, niet op de sabbat, de zevende dag van de week, maar op de zondag, de eerste dag van de week: dat is immers de opstandingsdag, de eerste dag van een nieuwe schepping. De dag die de eerste christenen dan ook al vanaf het begin wekelijks samen vieren. 
Dus ja, het christelijk geloof is een opstandingsgeloof, dat ons keer op keer weer wil bepalen bij het vertrouwen, bij de hoop dat donker en schaduw en angst en zinloosheid nooit het laatste woord zullen hebben. Want God legt zich daar niet bij neer. En Hij is zelf de bron van kracht tot opstanding. Een kracht die ook daadwerkelijk ervaren en gezien kan worden in de wereld en mensen om ons heen, een kracht om ook zelf uit te leven (denk aan de preek van Pasen of zie mijn meditatie in het Klankbord van april).
Daarmee is het christelijk geloof ook een opstandig geloof. Want christenen leggen zich dus niet neer bij de wereld zoals die is, bij alle leed en lijden en pijn. Christenen leggen zich nooit (definitief) neer bij, maar komen (toch weer) in opstand tegen al wat mis is in deze wereld. Juist de kracht van de opstanding laat steeds opnieuw geloven dat het anders kan, en anders moet. Opstanding gaat zo ook over fundamentele hoop die tegen alles in toch weer de kop opsteekt. Steeds opnieuw: levende hoop. 
Zo leven we naar het Pinksterfeest toe, het feest van de Geest dat vertelt hoe mensen ‘de geest krijgen’ om te leven uit die goddelijke geest van kracht tot opstanding en opstandigheid. We vieren die Geest bij uitstek met Pinksteren. Maar laat het nu al ons gebed zijn om te leven in die geest. Laat het elke dag ons gebed zijn! Daarom geef ik u hieronder graag een mooi gebed mee van Alfred C. Bronswijk, uit de bundel ‘Rakelings nabij’ 
                                                                                                                                                                                                                           Ds. Jelbert Versteeg



Geest van opstandigheid

Kom in ons midden,
Geest van opstandigheid,
die ons de moed schenkt
om in te gaan 
tegen alles wat kleineert,
tegen alles wat het uitzicht ontneemt,
tegen alles wat misbruikt en schendt,
tegen alles wat onvrede brengt. 

Kom in ons midden
Geest van opstandigheid,
die ons de kracht geeft
om mee te werken
aan alles wat gerechtigheid bouwt,
aan alles wat tranen droogt,
aan alles wat leven bevordert,
aan alles wat strijdt tegen de dood.

Kom in ons midden 
Geest van opstandigheid,
die ons leert geloven
in alles waarin liefde woont,
in alles wat kloven overbrugt,
in alles wat verzoening brengt,
in alles wat Christus de mensen geboden heeft

Eerdere meditaties uit Klankbord

April 2017 Pasen: I rise (Ik verrijs)

In ‘De Wereld Draait Door’ ging het nog niet zo lang geleden over Maya Angelou, een bijzondere zwarte Amerikaanse vrouw, die overleed in 2014, zesentachtig jaar oud. Zij was voor velen een inspiratie, onder meer voor mensen als Oprah Winfrey en Barack Obama. En misschien ook voor ons?


Maart 2017 Van Gogh, Jezus en jezelf
In februari was er een mooie expositie van lokale kunstenaars in de Grote Kerk. Zij hadden zich laten inspireren door Vincent van Gogh, wat tot uiting was gekomen in heel diverse en vaak kleurrijke werken in allerlei stijlen; niet alleen schilderijen maar ook sculpturen van ‘een waanzinnige’ tot een groepje ‘vliegende vogels’ tot een groot gestileerd metalen ‘oor’. Die laatste herkende ik als ‘een oor’ op het moment dat ik bedacht dat dat natuurlijk te maken heeft met een gegeven dat onlosmakelijk verbonden is met Vincent van Gogh: dat hij eigenhandig zijn eigen oor heeft afgesneden! Een bizarre daad, waarvan je je alleen maar kunt afvragen: Hoe kom je daar in hemelsnaam toe?


Januari 2017 Wat een hufter!

Doodhouwen, dat doo’j nich.
’n Echt brekken, dat doo’j nich.
Stellen, dat doo’j nich.
Valse verkloarings ofleggen teagenoawer wel ow ’t nöagste is, dat doo’j nich.
Exodus 20: 13 – 16 (Biebel in de Twentse Sproake)