Kerstkraam zaterdag 15 december

Kerstkraam zaterdag 15 december

Kerstkraam ZWO zaterdag 15 december van 10.30 tot 16.00 uur.Er zijn kerststukken, kerstbroden en diverse kerstartikelen te koop.De opbrengst is voor het ZWO project 'Hulp aan straatkinderen in Colombi lees meer:

Kerstnachtdienst 2018

Kerstnachtdienst 2018

Sfeervolle Kerstnachtdienst bij kaarslicht in Epe.Voor meer informatie zie deze poster: Poster Kerstnachtdienst lees meer:

ZWO-project 2018-2019

ZWO-project 2018-2019

Hulp aan straatkinderen in Medellin ColombiaDuizenden kinderen in de Colombiaanse stad Medellín leven in krottenwijken. Stichting Straatkinderen Medellín organiseert allerlei activiteiten om te voorkomen lees meer:

  • Kerstkraam zaterdag 15 december

    Kerstkraam zaterdag 15 december

    Kerstkraam ZWO zaterdag 15 december van 10.30 tot 16.00 uur.Er zijn kerststukken, kerstbroden en...

  • Kerstnachtdienst 2018

    Kerstnachtdienst 2018

    Sfeervolle Kerstnachtdienst bij kaarslicht in Epe.Voor meer informatie zie deze poster: Poster...

  • ZWO-project 2018-2019

    ZWO-project 2018-2019

    Hulp aan straatkinderen in Medellin ColombiaDuizenden kinderen in de Colombiaanse stad Medellín...

The Advent Adventure: het leven als een avontuur

Kort geleden viel mij opeens op dat het woord Advent grote overeenkomst heeft met Adventure, het Engelse woord voor avontuur. Terwijl het twee woorden zijn die toch een heel verschillend gevoel oproepen. Zouden er dan qua betekenis toch ook overeenkomsten te vinden zijn? Valt er iets avontuurlijks te ontdekken aan advent? 

Eerst even terug, want wat was Advent ook al weer? Alleen voor wie bekend is met kerkelijke tradities zal het woord Advent niet vreemd klinken. Diegenen zullen dan misschien ook nog wel weten dat het met advent gaat om de speciale periode voorafgaand aan het Kerstfeest. 
Deze adventstijd beslaat de vier zondagen tot aan het Kerstfeest. Het woord is afgeleid van het Latijnse woord ‘adventus’, dat ‘komst’ betekent. In dit geval dus de komst van Christus in deze wereld, die we vieren met Kerst. Advent gaat zo aan Kerst vooraf als een periode van voorbereiding, inkeer, toewijding en toeleven naar. (En voor wie dat allemaal niet zoveel zegt, maar Kerst wel kent als mooi feest, zou je advent plat gezegd misschien ook een vorm van kerkelijk georganiseerde voorpret kunnen noemen?...)

Maar is dat dan alles? Vier vaste weken in het jaar, waarna per definitie het Kerstfeest volgt? Dan is er weinig avontuurlijks aan! Je kunt de kalender er op gelijk zetten! Terwijl avontuur toch juist eerder staat voor verrassing, niet weten wat er komt, voor het onbekende tegemoet gaan? Wat voor avontuur is er dan te beleven met advent?

Dat kun je gaan ontdekken als je Advent opvat als iets dat te maken heeft met heel je levenshouding
Als Kerst vertelt hoe God – in Jezus – naar de mensen komt en de toekomst verandert, en advent daarnaar uitziet en verlangt, dan kan dat ook een heel persoonlijke, spirituele dimensie hebben. Want ‘uitzien’ en ‘verlangen naar’ - dat veronderstelt dat je beseft dat het/je leven dus niet volmaakt of compleet is. Dat bevrijdt ons dus van de irreële verwachting dat het leven geheel vervuld zou moeten of kunnen zijn (een gedachte die nogal eens kan zorgen voor teleurstelling of bitterheid). Accepteer dat het leven nooit helemaal af zal zijn – het ultieme ligt altijd vóór ons, het moet nog komen (denk aan de komst van Advent!) 

De toekomst hangt nooit helemaal van onszelf af en hebben we nooit geheel in eigen hand. De kunst is dat te zien en te ervaren als iets positiefs. Namelijk, dat je hierdoor in het heden open kunt staan voor de toekomst - en voor hoe God die toekomst (met en voor en door jou) wil vormgeven. Zo bekeken is de toekomst ook nooit definitief bepaald of afgesloten, maar ligt die telkens weer fundamenteel open
Is dat geen inspirerende gedachte? Want dan is het leven nooit vastgeroest, maar kan op ieder moment in het heden - in elke keuze, in elke ontmoeting, in elke ervaring - iets van Godswege tot ons komen en daarmee een andere toekomst openen. Zodat ons leven niet opgaat in zelfgenoegzaamheid. Zodat wij onszelf niet (bewust of ongemerkt) opsluiten in onze eigen comfortabele bubbel. Zodat we ons niet neerleggen bij schijnbaar onveranderlijk onrecht. Zodat we niet denken dat we voorgoed veroordeeld zijn tot pijn en verdriet zoals die soms iemands verleden hebben bepaald. Zodat we ons niet afsluiten voor onze medemens. Zo houdt Advent altijd de mogelijkheid open van iets anders. En wij kunnen daarvan een levenshouding leren die onszelf en de toekomst open wil houden, open voor iets nieuws dat zich wil aandienen. Voor dat wat op ons toekomt.

Als de toekomst niet vastligt, dan ontdekken we vrijheid. Dan is er hoop. Dan kunnen we leren ontvankelijk en met overgave te leven. Vrijheid, hoop, ontvankelijk, overgave - kijk, dus toch: dan wordt het leven pas werkelijk avontuurlijk! Ik noem het daarom The Advent Adventure.

                                                                                                          Ds. Jelbert Versteeg
Mens zijn zoals een boom
(bij Psalm 1: 1-3)

1Gelukkig de mens
die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
2maar vreugde vindt in de wet van de HEER
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

3Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

In het najaar zijn het altijd weer de bomen die in het oog springen. Met prachtige bruinrode en goudgele kleuren, met de vele vruchten, noten en bessen die ze tot in deze tijd van het jaar geven, en vervolgens ook met alle verdorrende en vallende bladeren. In de herfst trekken bomen meer dan anders onze aandacht.Bomen dus. Psalm 1 vergelijkt een mens met een boom. En wel een gelukkig mens met een boom ‘geplant aan stromend water’ - dus altijd voorzien van een bron van water en voeding. En daarom ook vruchten voortbrengend, en niet verdorrend. Alles wat hij doet komt tot bloei…
Wie wil er niet gelukkig zijn? En merken dat de dingen die je doet, tot bloei komen? Dat je zélf tot bloei komt, dat je vruchten voortbrengt in je leven. En niet stilaan verdort, maar gevoed en krachtig blijft.

Een gelukkig mens lijkt dus op een boom. Daar ging nog iets aan vooraf: gelukkig wordt geprezen wie niet meegaat met wie kwaad doen, zich niet inlaat met wat niks goeds oplevert; wie zich niet laat verleiden ‘het slechte pad’ op te gaan; en wie niet wil gaan horen bij de spotters, de miskende, boze en cynische mensen van deze wereld. Dat soort dingen maken geen mens gelukkig. 
Nee, gelukkig is veeleer iemand die in het leven blijft geloven in verschil tussen goed en kwaad, en vasthoudt aan een positieve, vreugdevolle leefwijze om altijd het goede te willen zien en nastreven. Dat zó het goede leven te vinden is, zou je kunnen karakteriseren met ‘de wet van de Heer’. 

Zó iemand is als een boom. Die staat stevig. Het is iemand die is geworteld. Ik zie daarin vooral een gezonde, hoopvolle levenshouding, waarin een mens erkent dat ons leven niet op zichzelf staat, maar, zoals een boom geworteld is, onzichtbaar verbonden, rustend en groeiend op een dragende ondergrond. Geluk is niet plat en oppervlakkig.
Noem het daarom wijs of spiritueel of gelovig of bewust, of nog anders. Maar wie zichzelf net als een boom geworteld weet en in verbinding blijft met de Bron als de ondergrond van je bestaan, wie de diepere lagen van het leven niet negeert maar zich als het ware van binnenuit laat voeden en drenken door een stroom van leven gevend water - zo iemand mag je denk ik een werkelijk gelukkig mens noemen. 

Kijk daarom deze herfst met nog extra aandacht naar al die mooie bomen die je ziet! Het kan zomaar een herinnering en aansporing zijn voor jezelf om zó mens te willen zijn: als een boom, die geworteld blijft en stevig staat, die tot bloei komt en vrucht draagt. Een gelukkig mens

                                                                                  Ds. Jelbert Versteeg

Eerdere meditaties uit Klankbord

Oktober 2018 Puppy-cursus met Paulus

Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.
(Fillipenzen 4:8)

Wij hebben sinds een paar weken een puppy. Een hoogblonde Golden Retriever en ze heet Sira. Een lief en prachtig beestje. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar een puppy moet je natuurlijk wel opvoeden. Beter gezegd, die moet je trainen, want eigenlijk gaat het puur om het aanleren van gedrag. (Terwijl opvoeden iets anders is, dat doe je met kinderen, die je bepaalde normen en waarden en een wereldbeeld wil bijbrengen, zo dat ze zich die innerlijk eigen maken en daarvanuit leren om eigen keuzes te maken in het leven.)  


September 2018  God in Zwitserland

Bent u in de vakantieweken God nog ergens tegen gekomen? Wij waren in Zwitserland. En ja, God was er ook.

Hoe dan?
In het imponerende natuurschoon van beken en meren, bomen en bloemen bijvoorbeeld. (Véél bloemen, en vooral ook zoveel verschillende). 
En in de grootsheid van gebergte waartegenover je eigen kleinheid des te sterker ervaart (en waarvandaan je met afstand neerkijkt op de drukke bewoonde wereld van bewegend verkeer en krioelende mensen waardoor alles dan tegelijk heel nietig maar ook vredig oogt).  


Juli / Augustus 2018 Zeg niet

Zeg niet Vader
als jij je niet als kind gedraagt.
Zeg niet Onze
als je opgesloten zit in je egoïsme.
Zeg niet Die in de hemelen zijt
als je alleen maar aan aardse dingen denkt.
Zeg niet Uw naam worde geheiligd
als je alleen maar aan je eigen eer denkt. 


Juni 2018  Het derde geslacht en het vierde
Bij Exodus 20: 5 en 6 (NBV)

De laatste keer dat we in de Grote Kerk de Tien Woorden lazen (die toen in dialect klonken), hebben we deze verzen overgeslagen: ‘Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten; maar als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied, bewijs ik hun mijn liefde tot in het duizendste geslacht.
Overgeslagen ja, want zijn dit geen Bijbelverzen om je tanden op stuk te bijten? Hoe moeten we dit opvatten? Dat hangt mede af van hoe je Godsbeeld is, en hoe iemand de Bijbel leest. 


Mei 2018  Meander mee

Wandelend langs het water van de beek,
die ingekaderd rechtdoor zijn weg vervolgt,
besef ik dat vele, vele druppels water
samen zijn gevloeid tot deze stroom.
 


April 2018  Tussen Pasen en Pinksteren: hoop die doet leven
Hoop
Diep in onszelf dragen wij de hoop.
Als dat niet het geval is,
is er geen hoop meer.